Czekoladowy sernik "chicha de mani"

Co roku na święta staram się zająć słodką częścią stołu bożonarodzeniowego. Niepisana zasada (której jestem najżarliwszą strażniczką) brzmi: jeden porządny serniczek musi być. I chociaż inną mądrą zasadą jest wybieranie na ważne okazje samych sprawdzonych przepisów, to bywa, że potrzeba eksperymentu bierze górę nad rozsądkiem.

Tym sposobem w Boże Narodzenie AD 2019, obok zasłużonych klasyków - bezmącznego ciasta czekoladowego, czy tradycyjnego (chociaż bezglutenowego) keksa, stanął sernik chicha de mani. Wymienię jednym tchem argumenty "za": wyważony w smaku, ultraczekoladowy, na mleku kokosowym, z masłem orzechowym i komosą ryżową w karmelu (na ozdobę i do pochrupania). Nie planowałam pokazywać go na blogu, nawet zbyt długo go piekłam przez co podczas studzenia wypękał mi jak żaden inny w historii ALE chyba wielu z Was wyczuło, że to sernik wart grzechu i solidnej dokładki popitej czarną kawą. Po tym poście na Instagramie dostałam masę pytań o recepturę, która oryginalnie pochodzi z atlasu z przepisami, pełnego opowieści i pięknych fotografii przywiezionych z podróży po dwóch kontynentach. Ciągle nie mam dość przeglądania "Ameryki!", a przed testowaniem receptur w niej zawartych zawsze czuję ekscytację ;) Sami autorzy słyną z niebiańsko smacznych serników i bezkompromisowego podejścia do jakości jedzenia, które serwują w swojej poznańskiej restauracji Cafe La Ruina i Raj. I chociaż w oryginalny sernik ze Śródki nie wbiłam jeszcze swojego widelczyka, jestem zachwycona opcją upieczenia sobie własnej repliki, w domu, w kapciach i szlafroczku - kiedy dusza zapragnie ♡

PS Quinonków, czyli komosy w karmelu najlepiej zrobić z podwójnej porcji - część zjecie przy dekoracji sernika, a resztę możecie przechować w szczelnej puszce, żeby nie łapały wilgoci, przez którą szybko zaczynają się rozpuszcać. Wypróbowane i działa!

Składniki (na tortownicę o śr. 26 cm):

Spód:

• 130 g mąki pszennej
• 75 g masła
• 65 g cukru trzcinowego
• 20 g kakao
• 2 szczypty soli
• garść orzechów ziemnych

Masa serowa:

• 1 kg twarogu (użyłam Piątnicy w wiaderku)
• 80 g masła orzechowego
• 250 g cukru trzcinowego
• 20 g mąki pszennej
• 5 jajek
• 500 ml mleka kokosowego
• 300 g gorzkiej czekolady (użyłam takiej o 70% zawartości kakao)
• 2 gwiazdki anyżu (zastąpiłam 1 łyżeczką mielonego anyżu)
• spora szczypta cynamonu
• szczypta chilli w proszku
• szczypta soli

Quinonki:

• 60 g cukru
• 15 g komosy ryżowej

Piekarnik nastawić na temperaturę 200 ºC. Przygotować spód. Orzechy ziemne uprażyć na suchej patelni i posiekać. Wrzucić do misy z pozostałymi składnikami spodu i zagniatać ręcznie. Przełożyć do tortownicy, równomiernie rozłożyć na jej spodzie i porządnie docisnąć (dzięki temu spód będzie chrupki). Piec przez 13 minut, wyjąć z piekarnika i odłożyć do przestudzenia.

Temperaturę piekarnika zmniejszyć do 170 ºC. Do garnka wlać mleko kokosowe i dodać przyprawy: anyż, cynamon i chilli. Doprowadzić do wrzenia i zdjąć z palnika. Wsypać połamaną na kostki czekoladę, nakryć przykrywką, żeby czekolada zaczęła się topić. Po chwili wymieszać wszystko do uzyskania jednolitej, czekoladowej masy. 

W dużej misie zmiksować twaróg z masłem orzechowym. Następnie dodawać kolejno: przesianą mąkę, cukier i sól. Zmiksować krótko, po czym wbijać kolejno po jednym jajku, za każdym razem miksując tylko do połączenia składników. Wlać masę czekoladową, wymieszać i przelać na ostudzony, podpieczony spód.

Piec przez ok. 45 minut lub trochę dłużej - tak, aby sernik miał ścięte boki, ale trzęsący środek*. Po tym czasie wyłączyć piekarnik, ale sernik pozostawić w nim jeszcze na 20 minut. Wyjąć, wystudzić na blacie, a na koniec schłodzić co najmniej kilka godzin w lodówce. 

Quinonki przygotować tuż przed podaniem sernika (lub z wyprzedzeniem, żeby schować do szczelnego pojemnika). Komosę ryżową uprażyć na suchej patelni. Przesypać do miseczki, a na patelni równomiernie rozsypać cukier. Podgrzewać na niewielkiej mocy palnika, cierpliwie i bez mieszania (można delikatnie przechylać patelnię, żeby trochę przyspieszyć proces), aż cukier zacznie się rozpuszczać. Gotowego karmelu nie podgrzewać dłużej niż to koniecznie, ponieważ szybko staje się gorzki. Do patelni wsypać komosę i bardzo szybko wymieszać. Wylać na spód naczynia żaroodpornego/ papier do pieczenia i zdecydowanymi ruchami rozsmarować szpatułką na grubość ok. 2 mm. Po chwili masa stężeje. Połamać na kawałki i udekorować sernik.

Smacznego!

* raczej nie warto dopiekać dłużej - sama tak zrobiłam, bo środek wydawał mi się po 45 minutach zbyt "pływający", przez co później w trakcie studzenia poza piekarnikiem sernik popękał majestatycznie prawie na głębokość spodu ;)

Żródło przepisu: "Ameryka!", Monika Mądra-Pawlak, Jan Pawlak

Sernik marmurkowy, waniliowo-czekoladowy

Czarno-biały sernik w fantazyjny wzór, stworzony z klasycznej waniliowej i czekoladowej masy. Konkretny, o zwartej, gładkiej konsystencji i wilgotnym wnętrzu - posmakuje wielu osobom. Ze względu na zawartość gorzkiej czekolady wystarczy mniejszy kawałek, żeby poczuć sytość po tym deserze, pomimo tego, że nie jest wcale zbyt słodki :) Spód z pokruszonych ciasteczek Speculoos gwarantuje wyrazisty, sezonowy posmak przypraw korzennych - ale jeśli za nimi nie przepadacie lub nie macie w zasięgu, zwyczajnie można je zastąpić dowolnymi, ulubionymi herbatnikami. Ja nie odpuściłabym jednak odrobiny cynamonu, zwłaszcza gdybym piekła sernik marmurkowy na święta ;)

Składniki (na formę o śr. 24 cm):

Spód:

• 250 g pokruszonych ciasteczek Speculoos* (ja użyłam bezglutenowych, marki Schaer)
• 80 g płynnego masła
• 2 łyżki kakao

Masa serowa:

• 100 g gorzkiej czekolady
• 200 g kwaśnej śmietany 18%
• 600 g twarogu sernikowego (użyłam wiaderka Piątnica)
• 1 łyżka cukru waniliowego
• 80 g cukru pudru
• 2 łyżki mąki ziemniaczanej
• 3 duże jajka

* pokruszyłam ciastka przy pomocy wałka, przez gruby woreczek strunowy - ale jeszcze szybciej można zrobić to np. w pojemniku z ostrzami, dołączonym do blendera

Przygotować spód - wszystkie jego składowe mieszać w misce, aż do uzyskania konsystencji "mokrego piachu". Przy pomocy łyżki wykleić spód tortownicy i jej boki, do wysokości ok. 5 cm. Włożyć do piekarnika nagrzanego do temperatury 180 ºC i piec ok. 13 minut. Wyjąć i odłożyć do przestudzenia, a temperaturę piekarnika obniżyć do 160 ºC.

W garnku o grubym dnie rozpuścić czekoladę połamaną na drobne kosteczki ze 100 g kwaśnej śmietany - cały czas mieszać, żeby mieszanka się nie przypaliła. Alternatywnie można rozpuścić czekoladę ze śmietaną w szklanej miseczce, w kuchence mikrofalowej (najlepiej włączać krótkie cykle, po każdym mieszając, żeby nie zagotować mieszanki). Odstawić na bok do lekkiego przestudzenia.

W misie zmiksować do połączenia: resztę śmietany, twaróg, cukier waniliowy i cukier puder. Przesiać do misy mąkę ziemniaczaną i ponownie krótko zmiksować. Dodawać następnie po jednym jajku, a każdym razem chwilę miksując do połączenia składników. Około 1/3 masy serowej (ja odmierzyłam 340 g) wymieszać z rozpuszczoną wcześniej czekoladą.

Na podpieczony spód wylać białą masę serową, następnie łyżką wyłożyć na wierzch kilka porcji masy czekoladowej. Do stworzenia marmurkowego wzoru najlepiej użyć łyżeczki - zanurzyć ją dość głęboko w masie serowej i wykonać kilka zdecydowanych ruchów. Nie mieszać zbyt długo, ponieważ masy zaczną się łączyć i wzorek stanie się mniej wyrazisty. Alternatywnie, obie masy można wylać jedna na drugą, żeby uzyskać mniej więcej dwie równomierne warstwy. 

Piec w temperaturze 160 ºC (bez termoobiegu) przez ok. 35-40 minut. Następnie wyłączyć piekarnik, uchylić drzwiczki i studzić tak przez kolejne 30 minut. Całkowicie wystudzony sernik, schłodzić w lodówce, zanim pierwszy raz go pokroimy.

Smacznego!

Źródło inspiracji do stworzenia przepisu: "Divine Chocolate", Carla Bardi i Ting Morris

Muffinki jabłkowe z malinami - pszenne lub bezglutenowe

Pochwała prostoty. Muffinki ze składników, które już macie w kuchni, względnie - będziecie mieć w sklepiku za rogiem ;) A przy tym ukłon w stronę muffinkowej tradycji, bo zgodnie ze sztuką, przygotować należy dwie miski (na suche i mokre składniki). Poza tym nie potrzebujecie już wiele więcej niż rozgrzanego piekarnika i kilku minut zapału do pieczenia.

Chociaż tak jak zwykle, muffinki najlepiej smakowały na ciepło, na noc nakryłam je lnianymi ściereczkami i następnego dnia były nadal bardzo dobre. Zdjęcia bez kombinacji, ot, kilka pstryknięć o (za) wczesnej (dla mnie) porze, przed wybiegnięciem na metro, żeby złapać trochę światła i móc się podzielić prostym wypiekiem. Oryginalnie przepis był pszenny, dlatego podaję wersję zwykłą i bezglutenową.

Składniki (na ok. 15 niedużych muffinek):

Składniki "mokre":

• 115 g rozpuszczonego masła
• 100 g cukru
• 150 ml kefiru (w oryginale było mleko, jogurt też będzie ok)
• 2 średniej wielkości jajka, roztrzepane
• 1 średniej wielkości jabłko (użyłam 230 g twardego jabłka)

Składniki "suche":

• 250 g mąki pszennej (bezglutenowcy: 100 g mąki kukurydzianej, 75 g mąki gryczanej, 75 g mąki z brązowego ryżu)
• 1 łyżeczka proszku do pieczenia
• 1/2 łyżeczki sody
• 1 łyżeczka cynamonu
• 85 g malin (w oryginale borówki)

Formę do muffinów wyłożyć papilotkami, piekarnik nastawić na temperaturę 170 ºC. Rozpuszczone, lekko przestudzone masło roztrzepać z cukrem, kefirem i jajkami. Na koniec wmieszać starte na grubych oczkach jabłko.

W oddzielnym naczyniu wymieszać wszystkie składniki "suche", poza malinami. Suchą mieszankę przesiać do misy z mokrymi składnikami, dodać maliny i wszystko delikatnie wymieszać łyżką (krótko, tylko do momentu aż składniki się połączą). 

Ciasto przekładać łyżką do papilotek, do ich 3/4 wysokości. Piec przez ok. 25 minut w temperaturze 170 ºC. Przed wyjęciem z piekarnika sprawdzić suchym patyczkiem, czy ciasto wewnątrz muffinki się dopiekło. Wyjąć i studzić na kratce. Najlepiej smakują zaraz po upieczeniu, ale zachowują wilgoć do dwóch dni po upieczeniu, jeśli trzyma się je pod przykryciem.

Smacznego!

Bezglutenowe placuszki twarogowe

Gdybym miała wybrać ulubiony posiłek w ciągu dnia, bez wahania wskazałabym śniadanie. Najbardziej lubię, kiedy jest słodkie i na ciepło - taki legalny, domowy deser, przygotowany pod pretekstem zdobywania energii na cały dzień (chociaż nie jest to dla mnie do końca mżonką, bo po solidnym, zjedzonym w spokoju śniadaniu wstępują we mnie nowe siły i łatwiej zacząć mi dzień bez marudzenia).

Dzisiaj na śniadanie proponuję placuszki twarogowe - przygotowane z dodatkiem białego sera lub mieszanki sera ze skyrem. I zanim usłyszę narzekania, że to za dużo pracy to podpowiem, że ciasto (bez ubitych białek) przygotowuję zawsze dzień wcześniej i chowam do lodówki. Rano dodaję tylko pianę z białek i zabieram się do smażenia. Zapach unoszący się ponad patelnią skutecznie i przyjemnie budzi do życia ;) Jeśli chcę czegoś ekstra, to jako dodatek przygotowuję szybką konfiturę z węgierek. Dosłodzoną daktylami i doprawioną rozgrzewającą mieszanką imbiru, cynamonu i skórki pomarańczowej. Ją też można przyrządzić z wyprzedzeniem, żeby czekała w lodówce na swój moment. Placuszki serowe wychodzą lekko wilgotne i tak delikatne, że wiele osób nie odgadnie, że są bezglutenowe, a mąki można dosyć swobodnie podmieniać, w zależności od zasobności kuchennych szafek. Z poniższego przepisu wychodzi sporo mini placków - bo około 3-4 porcji, ale nadmiary można przechować w lodówce, pod przykryciem.

Składniki (na ok. 30 małych placków):

Ciasto:

• 250 g twarogu półtłustego*
• 2 jajka - białka i żółtka oddzielnie
• 1 płaska łyżeczka proszku do pieczenia
• 1 łyżka cukru
• 1 łyżka cukru waniliowego
• 150 g mąki: 80 g mąki gryczanej, 40 g kukurydzianej i 30 g skrobi ziemniaczanej
• 200 ml mleka (ja użyłam kokosowego)*
• 2 łyżki oleju

* robiłam też placuszki ze 100 g twarogu i 200 g skyru - wówczas zmniejszyłam ilość mleka do ok. 80-100 ml

Szybka jesienna konfitura:

• 400 g węgierek (najlepiej mocno dojrzałych)
• 1 pomarańcza - miąższ i otarta skórka
• 1/2 łyżeczki cynamonu
• 1/4 łyżeczki imbiru
• 50 g (jedna garść) suszonych daktyli
• opcjonalnie: 3 łyżeczki karobu (nadaje czekoladowy posmak)

Przygotować ciasto. Ser wkruszyć do wysokiego naczynia, wbić żółtka i zblendować na gładko (można dolać część mleka przewidzianego w przepisie, jeśli tak będzie łatwiej). Gładki twarożek przełożyć do miski. Dodać proszek do pieczenia, obydwa rodzaje cukru i dokładnie wymieszać.

W oddzielnej misce przesiać i wymieszać wszystkie rodzaje mąki. Wsypać do masy serowej i dodawać stopniowo mleko i olej, mieszając ciasto rózgą. 

Na koniec ubić białka ze szczyptą soli na sztywną pianę i delikatnie, łyżką wmieszać do ciasta. Od razu rozgrzać patelnię z nieprzywierającą powłoką (nie trzeba jej natłuszczać) i smażyć jednocześnie placki. Na standardowej patelni można smażyć 4-5 sztuk jednocześnie, przeznaczając 1 dużą łyżkę ciasta na każdy placuszek. Smażyć na średniej mocy palnika (aby zdążyły wyrosnąć i się nie przypalić), odwracać na drugą stronę dopiero kiedy napuszą się i pokryją pęcherzykami.

Opcjonalnie przygotować szybką konfiturę: umyte węgierki wypestkować i wrzucić do rondelka z grubym dnem. Dodać posiekane drobno daktyle, miąższ z pomarańczy w kawałkach oraz jej otartą skórkę - dusić pod przykryciem na małej mocy palnika, przez ok. 15 minut. Po tym czasie zdjąć pokrywkę, doprawić i gotować jeszcze ok. 10 minut - albo aż owoce zgęstnieją, do takiej konsystencji, jaką lubimy. Wykładać na gorące placuszki i podawać.

Smacznego!

 

Razowe ciasto z owocami, na babie lato

Bardzo swojska blacha ciasta ucieranego na pełnoziarnistej mące, z owocami kończącego się lata/rozpoczynającej się jesieni - tutaj wybierzcie to, co dla Was brzmi bardziej optymistycznie ;) Dowolność macie też w wyborze owocowych dodatków, które każdy może komponować wedle gustu i aktualnego stanu spiżarki. W moim ucieranym znalazły się: morelki (o których niektórzy podobno myślą, że nie lubią - a ja im polecam spróbować morelek po upieczeniu!), śliwki węgierki, garść malin cudem uratowanych przed zjedzeniem prosto z pudełka i nawet wcisnęłam kawałek jabłka. Na to jeszcze posiekane orzechy włoskie, bo taka "kruszonka" smakuje najwspanialej na świecie, a nie trzeba sobie przy niej brudzić rączek. Wyjątkowo piekłam z pełnoziarnistej mąki pszennej bo znalazłam ją na dnie szuflady kuchennej, ale jestem przekonana, że uda się też na mieszance mąk bezglutenowych. W wersji BG użyłabym pewnie bezglutenowej mąki owsianej lub gryczanej, zmieszanej z odrobiną mąki kukurydzianej i jakiejś skrobi.

Takie niewyszukane (ale ukochane!) ciasta "do herbaty" niezmiennie polecam jeść jeszcze na ciepło, zaraz po wyjęciu z blachy - wtedy smakują zdecydowanie najlepiej. Uwaga: po zdjęciach polałam jeszcze stygnące ciasto lukrem cynamonowym dla dodatkowej dawki słodyczy, chociaż nie jest to konieczne. Ale pyszne ;)

Składniki (na formę ok. 21x28 cm):

Ciasto:

• owoce sezonowe (w sumie ok. 440 g):
• 150 g śliwek węgierek (8 szt.)
• 150 g morelek (6 szt.)
• garść malin
• 100 g jabłka
• 280 g mąki pszennej pełnoziarnistej (typ 2000)
• 1,5 łyżeczki proszku do pieczenia
• 3 jajka + szczypta soli
• 100 g cukru 
• 95 g masła, roztopionego
• 100 ml mleka (może być roślinne)
• garść orzechów włoskich, posiekanych

Lukier korzenny:

• 45 g cukru pudru
• 1-2 łyżki wody
• 1/2 łyżeczki cynamonu
• 1/4 łyżeczki imbiru

Wszystkie owoce umyć i delikatnie osuszyć, większe pokroić w kostkę lub ósemki. Formę wyłożyć papierem do pieczenia, piekarnik nastawić na temperaturę 190 ºC.

W misce wymieszać mąkę z proszkiem do pieczenia. Oddzielone od białek żółtka zmiksować na jasną, puszystą masę z cukrem. Dolewać stopniowo przestudzone masło, dalej miksując. Na końcu dodawać na zmianę mączną mieszankę i mleko, miksując krótko do połączenia składników. Białka ubić z dodatkiem soli na sztywną pianę i delikatnie wmieszać łyżką do ciasta.

Ciasto przelać do formy, na wierzchu rozsypać owoce i posiekane orzechy. Piec w 190 ºC przez ok. 45-50 minut (sprawdzić suchym patyczkiem, czy ciasto się dopiekło w środku) i wyjąć z piekarnika. Opcjonalnie przygotować lukier: wszystkie jego składniki zmiksować (regulując ilością wody i cukru jego gęstość) i udekorować ciasto.

Smacznego!

Ciasto marchewkowe z ananasem

Tegoroczny, wyjątkowo deszczowy maj nastraja mnie do pieczenia ciast bardziej jesiennych, niż wiosennych. Jeszcze niewiele krajowych owoców pojawia się na straganach, więc czuję się w pełni usprawiedliwiona, piekąc kolejną blaszkę ciasta marchewkowego. To taki wypiek na przetrwanie, zawsze się uda i poprawi humor - zarówno marchewkowe, jak i bananowe ciasta to jedne z tych, które piekę najczęściej.

Marchewkowe z tego przepisu jest proste, wilgotne i niezbyt słodkie. I tak zupełnie serio, upiekłam je bo musiałam wykorzystać ananasa z puszki, za którym nie przepadam ;) W cieście nie jest bardzo wyczuwalny, za to dodaje jeszcze więcej wilgoci, za którą ogólnie kocham wypieki na bazie warzyw. Z kremu przy braku czasu można zrezygnować, chociaż fajnie współgra z całością. No i co ważne, marchewkowe uda się z wielu różnych mąk (również bezglutenowych). Ja często mieszam te, które aktualnie mam w szufladzie, ale dla ułatwienia wypisałam też pod spodem kilka często używanych przeze mnie połączeń.

Składniki (na formę o śr. 24 cm):

Ciasto marchewkowe:

• 200 g mąki pszennej (bezglutenowcy: 100 g mąki owsianej i 100 g kukurydzianej*)
• 1,5 łyżeczki proszku do pieczenia
• 1 łyżeczka sody
• 2 łyżeczki cynamonu
• 1 łyżeczka imbiru
• 1/2 łyżeczki kardamonu
• 1 łyżka kakao
• szczypta soli
• 4 jajka
• 115 g cukru
• 150 g roztopionego masła
• 280 g marchewki, startej na grubych oczkach
• szklanka osączonego i pokrojonego ananasa z puszki
• garść pestek z dyni lub ulubionych orzechów

Krem twarożkowy:

• 200 g gęstego twarożku (użyłam "Mój ulubiony" z Wielunia)
• 200 g śmietany kwaśnej 18 %
• 2 łyżki cukru pudru
• 1/2 łyżeczki cynamonu

* w przepisie sprawdzi się wiele kombinacji z mąkami bezglutenowymi; używałam również mieszanek: jaglanej z kukurydzianą, jaglanej z owsianą, owsianej z gryczaną, czy ryżowej z kukurydzianą i odrobiną skrobi - sądzę, że da się wymyślić jeszcze kilka udanych wariantów ;)

W misce wymieszać suche składniki: mąkę, proszek do pieczenia, sodę, wszystkie przyprawy i sól. Do oddzielnego naczynia wbić całe jajka, dodać cukier i zmiksować na puszystą, jasną masę. Miksować dalej, stopniowo dodając płynne, przestudzone masło. 

Połączyć zawartość obu misek i krótko wymieszać łyżką. Dodać startą marchew, pokrojonego w kostkę ananasa i pestki/orzechy. Wymieszać łyżką do połączenia. Ciasto przełożyć do wyłożonej papierem do pieczenia tortownicy. Piec przez ok. 40 minut (aż patyczek wbity w środek ciasta, wyjdzie z niego suchy), w piekarniku nagrzanym do temperatury 180 °C. Wyjąć i pozostawić w formie do wystudzenia, po ok. 30 minutach, można wyjąć z formy. 

W czasie studzenia ciasta, przygotować krem. Wszystkie składniki krótko zblendować (lub zmiksować, stopniowo dodając kwaśną śmietanę). Całkowicie wystudzone ciasto marchewkowe przekroić wzdłuż na dwa blaty, przełożyć połową kremu, a resztą udekorować jego wierzch. Włożyć do lodówki, aby warstwy lepiej się zestaliły. 

Smacznego!

Cinnamon Rolls - zakręcone bułeczki cynamonowe

Jeszcze chwileczkę, jeszcze momencik... i wiosna. Do tego czasu wypiekam seriami niemal kultowe już, cynamonowe ślimaczki z drożdżowego ciasta. Uwielbiam do kawy lub herbaty, a wystarczy niewiele składników, żeby sprawić sobie i najbliższym taką małą przyjemność. Poniższy przepis jest jednym z najlepszych jakie wypróbowałam (a było tego sporo ;), patrząc na stosunek wygoda-efekt końcowy. Zaczerpnęłam go z przepastnego tomu pt. "Ameryka!", który wyszedł końcem poprzedniego roku i oczarował mnie zdjęciami, historiami oraz - rzecz jasna, przepisami z podróży. Ciasto na Cinnamon Rolls według Moniki i Jana Pawlaków jest bardzo przyjemne w wyrabianiu i formowaniu, wyrasta bez kapryszenia i zwyczajnie nie potrzeba tu żadnych kombinacji, żeby zdało egzamin. To wspaniały przepis na początek, jeśli zaczynacie wypiekać własne drożdżówki - możecie go potraktować jako recepturę podstawową, a nadziewać wedle własnych fantazji i preferencji.

PS Wypróbowałam też wersję "nocną" ciasta - po wyrobieniu, wystarczy włożyć je do bardzo dużej misy, szczelnie nakryć folią i schować do lodówki. Rano ciasto zagniotłam i postępowałam dalej zgodnie z przepisem, dając tylko bułeczkom nieco więcej czasu na drugie wyrastanie. Bezcenne weekendowe śniadanie, mówię Wam ;)

Składniki (na ok. 14 drożdżówek):

Ciasto drożdżowe:

• 600 g mąki pszennej
• 30 g świeżych drożdży (lub 9 g drożdży instant)
• 30 g cukru trzcinowego
• 200 ml mleka 3,2% tłuszczu
• 100 g masła, roztopionego
• 3 jajka
• szczypta soli
• skórka otarta z 1/2 pomarańczy

Nadzienie cynamonowe:

• 280 g startego marcepanu*
• 15 g cynamonu (ok. 1 i 1/2 łyżki)
• 80 g masła, w temperaturze pokojowej
• 100 g posiekanych orzechów**

Dodatkowo:

• 1 białko roztrzepane z 1 łyżką mleka
• garść płatków migdałowych lub cukier perlisty

* jeśli nie masz marcepanu, zastąp go 70 g brązowego cukru

** zamiast użyć ich do nadzienia, posypałam drożdżówki płatkami migdałowymi

Mąkę przesiać do dużej miski. Jeśli używamy świeżych drożdży - wkruszyć je do zagłębienia zrobionego w mące, dodać dwie łyżki cukru i ok. 50 ml mleka. Zamieszać łyżką, po czym nakryć ściereczką i odczekać ok. 10-20 minut, aż zaczyn ruszy (powinny być widoczne bąbelki). W przypadku użycia drożdży instant, od razu wmieszać je do suchej mąki.

Dodać do miski wszystkie pozostałe składniki ciasta drożdżowego, poza masłem. Wyrabiać do połączenia składników, na koniec dodając stopniowo przestudzone, ale płynne masło. Wyrabiać dalej ręcznie lub mikserem z końcówką-hakiem, przez ok. 10 minut. Wyrobione ciasto powinno być gładkie i odchodzić od dłoni. Uformować z niego kulę, ponownie włożyć do miski, nakryć ściereczką i pozostawić na ok. 1 - 1,5 h do wyrośnięcia w ciepłym miejscu.

Wyrośnięte ciasto ponownie krótko zagnieść i rozwałkować na oprószonej mąką stolnicy, na kształt prostokątu o wymiarach ok. 30x70 cm. Równomiernie rozsmarować na nim miękkie masło, zostawiając ok. 1 cm wolnego brzegu, wzdłuż dłuższego boku. Obsypać równomiernie startym marcepanem, orzechami i cynamonem. Zwinąć ciasto w roladę wzdłuż dłuższego boku i pokroić (bardzo ostrym nożem, lub używając nici ułożonej w pętelkę wokół rolady) na ok. 14 części. Przełożyć bułeczki (odwracając "ślimaczkiem" do góry) do naczyń żaroodpornych, lub wprost na wyłożonej papierem do pieczenia blasze - pamiętając w obu przypadkach o zostawieniu bardzo dużych odstępów (bułeczki urosną dwukrotnie). Dodatkowo bułeczki można dość mocno spłaszczyć dłonią - i tak wyrosną, a będą wówczas bardziej foremne ;) Pozostawić tak na 20-30 minut w cieple, do podrośnięcia.

Bułeczki cynamonowe tuż przed pieczeniem posmarować można glazurą z białka i mleka, posypać dodatkami. Włożyć do piekarnika nagrzanego do temperatury 190 ºC, na ok. 25 minut, do wyraźnego zarumienienia. Najlepiej podawać od razu, po lekkim przestudzeniu.

Smacznego!

✳ ✳ ✳

Za drugim razem z tego samego przepisu upiekłam bułeczki luzem na blasze. Przyznam, że ta wersja odpowiada mi bardziej - drożdżówki nabierają chrupiącej skórki z każdej strony, kiedy nie są do siebie przyklejone, jak w naczyniu żaroodpornym :)

...a gdybyście nadal czuli niedosyt i potrzebowali innej receptury na charakterystycznie zakręcone drożdżówki - na blogu jest już całkiem niezły wybór ;) na Lisiej Kawiarence znajdziecie bułeczki:

• dyniowe z polewą z serka kremowego
• bezglutenowe cynamonki z toffi (tak, drożdżowe!)
• duńskie, jabłkowo-cynamonowe
• bananowo-czekoladowe z marcepanem, prosto ze Szwecji
• giga-cynamonka, czyli ciasto Cinnamon Roll

Mus "Śliwka w Czekoladzie" - bez nabiału i glutenu

Wariacja na temat fantastycznego musu czekoladowego na aquafabie, który podbił Internet już jakiś czas temu (a ja poznałam go dzięki niezastąpionej Jadłonomii). Mus czekoladowy jest oczywiście wegański, co oznacza, że nie znajdziecie w nim ani śmietany, ani jajek (mimochodem dodam, że glutenu też brak). Śledziłam z zapałem doniesienia, co też da się z wody po ciecierzycy (czyli wspomnianej "aquafaby") jeszcze zrobić, ale przyznaję, że sama brałam się do tych wegańskich patentów, jak za jeża. A wody po ciecierzycy mam zawsze mnóstwo, bo w tygodniu gotowa ciecierzyca ze słoika bywa podstawą mojego menu ;) Woda ubija się w mig i nie do wiary jak bardzo przypomina wtedy kurze białko. Do musu czekoladowego, który sam w sobie jest już świetny, dodałam szybką konfiturkę ze śliwek i odrobinę ubitej śmietany kokosowej, żeby uzyskać coś na kształt musowej wersji śliwek w czekoladzie. Moim zdaniem dodatek udany - śliwki przełamują kwasowością intensywny smak gorzkiej czekolady i fajnie kontrastują teksturą :)

Składniki (na ok. 6 porcji*):

Konfitura śliwkowa:

• 450 g śliwek (ok. 12 dużych sztuk)
• 1 łyżka oleju kokosowego
• 4 łyżki brązowego cukru
• 1/2 łyżeczki cynamonu

Wegański mus czekoladowy:

• ok. 170 ml wody z ciecierzycy (u mnie z 400 g słoika z gotową cieciorką)
• szczypta soli
• 150 g gorzkiej czekolady
• łyżeczka drobno, świeżo zmielonej kawy (można pominąć)
• 1 łyżka cukru pudru

Opcjonalnie:

• śmietanka kokosowa (ok. 135 g, ze schłodzonej puszki mleka kokosowego), do ubicia
• gorzka czekolada do dekoracji

* ja użyłam 6 słoiczków, o pojemności ok. 125 ml każdy

Najpierw przygotować konfiturę ze śliwek. Owoce umyć, osuszyć, wypestkować i pokroić w kostkę. Na rozgrzanej patelni rozpuścić olej kokosowy, dodać cukier i śliwki, wymieszać. Smażyć przez ok. 15 minut, na średniej mocy palnika. Mieszać od czasu do czasu, żeby owoce się nie przypaliły, kiedy zaczną gęstnieć. Kiedy osiągną zadowalającą konsystencję, rozdzielić je pomiędzy słoiczki na deser.

Czekoladę rozpuścić w kuchence mikrofalowej (umieszczając kosteczki w szklanej/ceramicznej miseczce i pilnując, żeby się nie zagotowała - najlepiej przemieszać po każdym podgrzewaniu); lub w kąpieli wodnej (mieszając rozpuszczającą się czekoladę w metalowej miseczce, opartej na garnku z parującą wodą, tak, aby dno miseczki nie dotykało tafli wody). 

Wodę z puszki/słoiczka po ciecierzycy przelać do misy miksera, posolić i ubijać przez kilka minut, aż stanie się sztywna i lśniąca. Na końcu wmiksować dodawany partiami cukier puder. Odstawić mikser, a do ubitej piany delikatnie wmieszać ostudzoną, ale nadal płynną czekoladę, używając do tego łyżki. Jednolitą mieszankę przełożyć do słoiczków. 

Opcjonalnie można dodać bitą śmietanę: puszkę ze schłodzonym mlekiem kokosowym otworzyć i zdjąć wierzchnią, tłustą warstwę śmietanki (płynna część się nie ubije!). Ubić mikserem na krem i wypełnić do końca słoiczki, dekorując na koniec gorzką czekoladą.

Smacznego!

Przepis na podstawowy mus czekoladowy: http://www.jadlonomia.com

Korzenny sernik z batatem

Najpierw pomyślałam, że udał się ładnie, bo taki gładki, równy; niepotrzebujący ozdób, w swojej zwyczajnej, minimalistycznej postaci. Kilka zdjęć, naprzemiennie – to zacienionych, to rozświetlonych mocnym jesiennym słońcem i ciągle niepewność, bo nie wiem, czy to połączenie smaków na pewno będzie grało. Pierwszy kęs i skojarzenie? Speculoos przemienione w sernik. I to bez kawałeczka tych korzennych ciastek w składzie ;) Jest tu za to... batat i to w całkiem słusznej ilości. Nie mogłam oprzeć się pokusie użycia go w serniku, chociaż przyznaję, że była to próba, której powodzenie szacowałam na 50:50 – albo wyjdzie super, albo będzie dziwnie. Słodki ziemniak zaskoczył mnie tylko pozytywnie! Dzięki niemu sernik ma moją ulubioną, wilgotną i lekko mazistą strukturę, którą często staram się uzyskać stosując w trakcie pieczenia kąpiel wodną lub, prościej – wkładam do piekarnika naczynie z parującą wodą, która też daje niezłe rezultaty. Ten sernik piekłam zupełnie bezceremonialnie i nie zrobiło to na nim wrażenia. Pozostał wilgotny, równy i bez najmniejszego pęknięcia.

Składniki (na tortownicę o śr. 24-26 cm):

Spód:

• 200 g pełnoziarnistych herbatników (bezglutenowcy wybierają te z certyfikatem)
• 1/4 szklanki brązowego cukru
• 60 g masła, roztopionego

Masa serowa:

• 620 g batatów
• 2/3 łyżeczki gałki muszkatołowej
• 2/3 łyżeczki kardamonu
• 1,5 łyżeczki cynamonu
• 800 g twarogu z wiaderka*
• 150 g mleka skondensowanego z puszki**
• 1/3 szklanki brązowego cukru
• 100 g kwaśnej śmietany
• 3 jajka
• 2 łyżki skrobi ziemniaczanej/ proszku budyniowego

* użyłam „ Hej”- OSM Radomsko; w przepisie najlepiej sprawdzą się gęste twarogi sernikowe – ja polecam jeszcze „Mój ulubiony” z Wielunia i „Twaróg Sernikowy mielony” Piątnicy

** chodzi o gotową masę toffi / kajmakową

Umyte bataty, nieobrane ze skórki włożyć do dużego garnka i zalać wodą, aby zakrywała je całkowicie. Postawić na palniku, doprowadzić wodę do zagotowania. Ustawić palnik na średnią moc i gotować bataty przez ok. 35-45 minut (ja miałam jednego dużego i gotowałam przez 45 min.). Pod koniec gotowania sprawdzić widelcem, czy batat jest miękki w środku. Wyłowić z wody i pozostawić na talerzu do ostudzenia i odparowania.

Piekarnik nastawić na temperaturę 180 ºC. Herbatniki bardzo drobno pokruszyć w pojemniku do malaksera lub wałkiem przez gruby woreczek. Przesypać do miski, wymieszać z cukrem i masłem tak, żeby herbatniki równomiernie nim nasiąknęły. Od razu przełożyć do tortownicy i dociskając łyżką, uformować cienki spód i brzegi sernika. Włożyć do nagrzanego piekarnika i piec przez ok. 10-12 minut, do zarumienienia. Wyjąć i odstawić na bok, a temperaturę piekarnika zmniejszyć do 160 ºC.

Przestudzone (niekoniecznie zimne) bataty obrać ze skórki i zblendować na gładko. Dodać przyprawy korzenne, kajmak, cukier i zmiksować. Następnie dodać twaróg, kwaśną śmietanę i cały czas miksując wbijać po jednym jajku. Na koniec przesiać do masy serowej skrobię ziemniaczaną i krótko zmiksować do połączenia. Masę serową przelać na podpieczony spód.

Sernik włożyć do piekarnika i piec w 160 ºC przez ok. 60-70 minut, na środkowej półeczce – do momentu aż sernik się zatnie (środek może lekko falować przy potrząśnięciu tortownicą). Wyłączyć piekarnik, uchylić drzwiczki i zostawić tak sernik do ostudzenia na ok. 1 h. Po tym czasie zupełnie wystudzić na stole i schłodzić w lodówce (najlepiej przez noc).

Schłodzony sernik uwolnić z tortownicy, przejeżdżając ostrym nożem po wewnętrznej krawędzi obręczy. Przełożyć na paterę i podawać. Najlepiej smakuje schłodzony, przechowywać w lodówce.

Smacznego!